De zomervakantie is inmiddels begonnen en de afgelopen weken had de zon vrij spel: zijn kracht was duidelijk voelbaar tijdens de lange zomerdagen. Het jaar draait echter door en komende week is het alweer 1 augustus. Van oudsher is dit een tijd om dankbaar te zijn voor de overvloed van moeder aarde, maar ook de viering van de opoffering van de zon die de komende tijd aan kracht inboet.

Voor mij zijn bomen hét symbool voor de natuur. Natuurlijk bestaat de natuur uit veel meer dan dat, maar als ik in de buurt van bomen ben voelt dat als ultiem ‘in de natuur’ zijn. Bomen stralen wijsheid uit en, meer nog dan kleinere gewassen, lijken echt een eigen identiteit te hebben. Van de speelse jonge boompjes die vrolijk met alle winden meezwiepen tot de oude, statige bomen die alles al een keer gezien hebben.

Vandaag start de zomer. Een periode van warmte, zonlicht en overvloed breekt aan. Een tijd om te genieten en om meer tijd buiten door te brengen. Zelf kijk ik hier enorm naar uit.

Het thema dankbaarheid is in het boek gekoppeld aan 1 augustus: de tijd van de vroegere oogstfeesten. Men oogstte in deze periode het graan en bakte hier de eerste broden van. Een tijd om dankbaar te zijn voor de overvloed van de natuur. Hoewel het mooi past bij die oogsttijd, is dankbaarheid ervaren iets wat je jaarrond veel geluk kan brengen. Zelf ervaar ik de laatste tijd veel dankbaarheid. Het was een dankbaar moment toen de (juist geprinte) boeken allemaal binnenkwamen en mijn woonkamer vol stond met dozen boeken die ik van begin tot eind zelf heb gecreëerd. Van de allereerste opzet en intenties tot het uitgegeven eindproduct. Heel bijzonder om dan het resultaat te zien. Ik voelde me dankbaar dat ik had doorgezet en dankbaar dat ik deze lessen, die voor mij zo belangrijk zijn, door mag gaan geven.

Twee weken geleden kreeg ik een vraag over mijn boek van iemand die zelf ook een boek aan het schrijven was. Ze wilde graag de inhoudsopgave zien, zodat ze wist of de onderwerpen niet te veel zouden overlappen. Ze wilde namelijk niet beïnvloed worden door mijn boek, dat vond ze voor ons allebei niet eerlijk. Natuurlijk vond het delen van de inhoudsopgave geen probleem, maar haar vraag zette me wel aan het denken. Later mailde ik haar terug dat ze wat mij betreft prima mijn boek ter inspiratie mocht inzetten als het haar aansprak. Leuk zelfs.

De vlieren achter ons huis staan weer in bloei. Ik rook ze deze week meteen toen ik naar buiten stapte voor een wandeling met teckel Nomi. Heerlijk om vlierbloesemsiroop van te maken of doe simpelweg een bloemenscherm in een glas water voor een subtiele maar zeer herkenbare smaak.

Gisteren was het prachtig helder en door de stralende zon viel het me de sluier die over mijn ramen hangt extra op. Het kriebelde al langer: tijd voor de voorjaarsschoonmaak!

Toen ik te horen kreeg dat de school waar ik werk ook een week eerder z’n deuren sluit en we waarschijnlijk een maand in een harde lockdown zitten, leek het me een mooi moment om te starten met een nieuwe ochtendroutine: mediteren en yoga. Ik heb zeker anderhalf jaar niet gemediteerd en sinds de verhuizing begin dit jaar ook zelden yoga beoefend. Terwijl ik beide activiteiten wel enorm fijn vind. En nu, met de start van de winter, besloot ik dat het tijd was om alles weer op te pakken. Dat het niet erg is dat de ruimte die ik hiervoor wil gebruiken nog niet gestuct is, er nog geen lamp hangt en de vloer nog niet in de olie is gezet. Gewoon beginnen! En het bevalt me zo goed dat ik het graag wil delen.

"Aandacht voor bomen en bossen is nu relevanter dan ooit. Door de klimaat- en de gezondheidscrisis zijn we ons steeds meer bewust van de waarde van de natuur. Ecologisch, maar ook spiritueel. Bomen zorgen voor schone lucht, beschutting en verkoeling, maar bieden ook rust en ruimte voor bezinning. Ze spreken al eeuwenlang tot de verbeelding van schilders, figureren in oude verhalen en zijn geladen met symboliek. Bomen trotseren de seizoenen en de jaren. Ze zijn de longen van de aarde, diepgeworteld in de grond en reikend naar de hemel."